6 dingen waar ik mij als moeder schuldig aanmaak

image-2016-05-20-13-683x1024

Wanneer je (nog) geen kinderen hebt schreeuw je vaak hard van de daken dat jij het heel anders gaat aanpakken dan vriendin X,  nicht B of kennis C. Althans, ik wel. Maar nu ik zelf moeder ben heb ik ook acties waarvan ik mezelf had gezworen ze nooit te doen/nooit te zeggen of nooit zo te worden.

1. ‘Sssst, zachtjes. De kleine slaapt’ klonk het weleens als ik bij mensen met een baby over de vloer kwam. Ssst, zachtjes? Overdreven gedoe. Laat je kind toch wennen aan geluiden dan schrikt ie tenminste niet van elk wissewasje wakker als ie wat ouder is, dacht ik bij mezelf. Uiteraard deed ik braaf wat er gevraagd werd, maar ondertussen had ik al lang bedacht dat ik dat wel ‘s even anders aan ging pakken. Nu ben ik blij als ze überhaupt slaapt in haar bed (ze wilt alleen maar op de arm), dat ik het niet in mijn botte harsens haal maar een ietsiepietsie klein beetje geluid te maken. Had ik een groot-met neon verlicht-knipperend-hysterisch-stilte bord dan hing die boven de deur. Gegarandeerd.

2. Vaders passen niet op hun eigen kroost evenals moeders niet. Maar ik zou liegen als ik niet een paar keer aan Willem heb gevraagd of hij een desbetreffende dag kon oppassen. Shame on me!

3. Ik weet niet wat er met mij is gebeurd, maar ineens hang ik overal een emotionele waarde aan. Dit heeft als gevolg dat ik geen spullen meer weg kan gooien. De eerste 2 weken na de bevalling heb ik het kolfapparaat vervloekt (!!) en nu loop ik ineens sentimenteel te doen als ik die achterlijke diepvrieszak in mijn handen heb waar de kolf opzetstukjes inzitten. Say whuuut?!

4. Ondanks dat mijn zus Anne toch al ruim 45 jaar de naam Anne draagt en ik 27 jaar met de naam Rachel op deze aardbol rond banjer slagen mijn ouders erin mij soms met ‘An’ aan te spreken. I don’t care. Daarentegen maak ik er zelf wel een potje van. Dibbes roep ik soms tot de orde met de naam Pip en Dibbes complimenteer ik met haar grote mensen boer. Uh…Pip dus. Snap jij ‘m nog?

image-2016-06-12

5. Van een gezonde vrouw van 27 jaar verwacht je toch wel dat ze tot 5 kan tellen? Dat kan ze ook totdat ze de fles staat te maken, 1 fractie van een seconde aan iets anders denkt en volledig de tel kwijt is. Dag fles!

6. Nee, nee, nee op social media zou ik zeker niet een moeder worden die foto’s van haar kind plaatst. Ik ben dol op mijn dochter, maar dat hoef ik anderen toch niet continu in hun gezicht te drukken? Juist ja. Heb je mijn Instagram weleens gezien?

Ik ben toch ook net een mens he.

XOXO,
Rachel

 

12 Comments

  • Stefanie zegt:

    Leuk geschreven!! Ben zeer benieuwd hoe ik het allemaal ga aanpakken wanneer ik moeder mag worden. Hihi.

  • Doortje Kruisheer zegt:

    Je bent een top mama!! X

  • Naomy zegt:

    Te funny :p ! Vooral het stuk over Pip Dibbes noemen en Dibbes Pip, ik doe dit thuis nu al en ik ben nog geen eens mama! Dat wordt wat straks…. :p

  • Selma zegt:

    Hahaha, leuk artikel! Ik denk nu ook al wel eens: “dat zou ik toch echt anders doen, mocht ik ooit moeder worden.” Nou, mocht het ooit gebeuren, dan denk ik dat ik idd op veel van die dingen wel weer terug zal komen hahaha.

  • Kimberly zegt:

    Ik denk dat ik geen enkel van mijn ‘goede voornemens’ tot een goed einde heb gebracht :D

  • Iva zegt:

    Haha geweldig! Zo herkenbaar. Die met t flesje maken, al zo vaak gebeurd. En ik zei ook altijd dat je gewoon geluiden moet maken zodra je kindje slaapt anders raken ze eraan gewend dat het zo stil is en worden ze meteen wakker als ze een harder geluidje horen. Nu ga ik echt niet stofzuigen als Oliver ligt te slapen!

  • felicia zegt:

    leuk en oprecht geschreven en heel herkenbaar
    ook ik dacht bepaalde dingen heel anders te doen of dat het anders zou zijn
    bijvoorbeeld het hysterisch gedoe van mijn tante dat ze haar kinderen liever geen cola zag drinken pfff dacht ik dan wat overdreven slaat nergens op later waneer ik moeder ben zal ik daar zeker geen punt van maken
    nou nu ik zelf moeder ben van drie schatten van meisjes word ik vanbinnen woest dat ze bij oma mijn moeder bijna alleen cola krijgen hahaha
    want nu voelt het toch voor mij prettiger als ze lekker gezonde sapjes drinken dan prik en troep
    shame on me
    en ook nog zoiets ik dacht als ik een meisje krijg dan ga ik niet mee in al dat roze gedoe en zo de kamer had ik dan ook groen geverfd met groene vlinders. nu ging dat prima bij mijn oudste dochtertje ze houd namelijk het meest van zwart en donkere kleuren en moet net als ik niks van roze hebben
    maar toen ons tweede prinsesje geboren werd bleek het een een echt meisjes meisje het liefst alles in het roze pfff
    en ook haar kleding . nou dat had ik nooit gedacht van mezelf maar door haar ben ik roze jurkjes en truitjes beter gaan waarderen haha
    dus nu sta ik ineens zelf vrolijk roze kleertjes voor haar klaar te leggen .
    en vaste tijden naar bed ik dacht hoe moeilijk kan het zijn ?je zegt bed tijd en ze gaan naar bed
    nou dat viel even zwaar tegen in de praktijk dus ag het is niet altijd om de vaste tijd maar laat ze ook regelmatig nog even een spelletje af spelen of tekenfilm afkijken
    want dan gaan ze toch net even iets makkelijker naar bed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Facebook comments

comments