Ik vind het het allerleukste van de wereld om mij volledig in het moederschap te storten, met Willem te kletsen over onze rol als ouder en boeken te lezen die aansluiten bij onze state of mind.

En tegelijkertijd doen we ook maar wat. Je weet denk ik nooit of je aanpak goed is totdat je mini geen mini meer is en zelf kan beoordelen of je nou chill of zwaar irritant was.

Maar gezien we op z'n minst ons best kunnen doen om thuis een vibe te creëren waar ruimte is voor creativiteit, wederzijds respect en waardering zijn dit onze 4 tips voor positive parenting!

1. Onvoorwaardelijke liefde
En dit klinkt heel logisch en zelfs absurd wanneer een ouder beweert niet onvoorwaardelijk van zijn kind te houden. Maar ik denk dat er een verschil zit in het zeggen en het ook écht laten voelen.

Wij hebben de voorkeur om bij ongewenst gedrag van onze dochter niet haar af te keuren, maar haar gedrag. Hier zit namelijk een wezenlijk verschil in.

Door haar af te keuren bij ongewenst gedrag leert ze dat wij onder bepaalde voorwaarden van haar houden of haar lief vinden. Zoals ook zo verhelderend in het boek Lastige kinderen? Heb jij even geluk! staat beschreven ; Als liefde een voorwaarde heeft, is het geen liefde. Liefde is onvoorwaardelijk. Net zoals je ook niet een beetje zwanger kan zijn, kan je ook niet gedeeltelijk van een kind houden.

Waarom ik dit belangrijk vind is omdat ieder kind zich geliefd wil voelen door zijn ouders en het ergste wat een kind kan overkomen is om afgewezen te worden door zijn ouder. Een kind dat in zijn jeugd door zijn ouders is aanvaard en bemind kweekt een grotere zelfverzekerdheid dan een kind dat altijd wordt afgekeurd. Dit betekent dus niet dat je nooit moet ingrijpen, maar je keurt dus een actie van het kind af en niet het kind zelf.

En het is ook super logisch eigenlijk. Betrek het maar eens op jezelf. Zelfs op volwassen leeftijd wil je door je ouders niet als persoon worden afgekeurd, maar als ze het niet eens zijn met een bepaalde actie is daarmee te dealen en daar kan je zelfs ook begrip voor hebben. Dat mijn ouders bijvoorbeeld mijn tatoeages niet mooi vinden mag (over smaak valt te twisten), maar het zou niet leuk en fair zijn als ik daar als persoon op word afgekeurd. Een actie is niet wie je bent. Een kind dat vervelend gedrag heeft is dus niet een vervelend kind.

Ik geloof sterk in de uitspraak; The way we talk to our children becomes their inner voice! Door ongewenst gedrag vanuit de ik vorm te benaderen en niet vanuit de jij vorm kom je er al. Voorbeeld:"Ik vind het vervelend als je aan mijn mouw trekt. Wil je daarmee stoppen alsjeblieft?" i.p.v. "Je bent altijd zo vervelend aan het einde van de dag. Ik vind je echt irritant!" Voorbeeld: "Ik vind een tatoeage niet mooi en zou het zelf niet zetten" i.p.v. "Je bent nu echt een onbeschaafd persoon door die tatoeage ". Enzovoort enzovoort. You get the point.

The way we talk to our children becomes their inner voice!

2. Respect

Als volwassene verwacht je denk ik altijd respect van een kind, maar minstens zo belangrijk vind ik respect náár een kind.

Ik denk persoonlijk dat het effectiever is om samen met je kind tot een afspraak te komen waar je je allebei goed bij voelt dan lukraak regels op te leggen en van ze te verwachten dat ze zich daaraan houden.

In het boek dat ik hierboven al even noemde betogen twee psychotherapeuten dat ouders die voornamelijk gebruikmaken van dreigen en verbieden, kinderen creëren die een vorm van compulsive compliance ontwikkelen: gedwongen gehoorzaamheid. Aangezien ze klakkeloos doen wat hun ouders hen zeggen te doen, ontwikkelen ze onvoldoende het vermogen om zelfstandig en kritisch na te denken. Ze zijn later, als volwassene, niet of nauwelijks in staat op eigen kracht beslissingen te nemen.

Daarbij wordt ook geschreven dat de 'doe-wat-ik-zeg-aanpak' zich zo ook later gaat uiten terwijl je dan juist verwacht van je kind dat hij/zij zelf gaat nadenken over wat goed en fout is en niet zomaar doet wat een ander zegt dat hij/zij moet doen.

Een treffend voorbeeld dat staat beschreven is dat je ouders vaak hoort zeggen "Toen hij klein was, was het zo'n aardige jongen, hij was netjes, beleefd en voorkomend, kijk eens hoe hij zich nou gedraagt, ik snap het niet." Barbara Coloroso, auteur op het gebied van opvoeding reageert daar vervolgens op: "Vanaf dat hij klein was gedroeg hij zich zoals jij wilde dat hij zich zou gedragen en zei hij de dingen waarvan jij wilde dat hij ze zou zeggen. Hij luisterde naar iemand anders, die hem vertelde wat hij moest doen. Je zoon is niet veranderd. Hij luistert nog steeds naar andere mensen die hem vertellen wat hij moet doen. Het probleem is alleen dat jij dat niet meer bent, maar het zijn nu zijn leeftijdgenoten."

Ik denk dit een heel logisch oorzaak-gevolg verhaal is en daarnaast denk ik dat het ook veel effectiever is om je kind in een beslissing te betrekken omdat je op die manier een intrinsieke motivatie aanwakkert wat een kind veel meer reden geeft om zich ergens aan te houden. Hij/zij heeft immers zelf meegedacht en toegestemd.

In de praktijk heeft deze manier van omgang met Pip al vaker resultaat geboekt dan wanneer we zonder naar háár behoefte te luisteren haar iets oplegde. Een afspraak die wij bijvoorbeeld hebben is dat haar knuffel en speen overdag in bed liggen en ze die krijgt als het bijna bedtijd is. Die afspraak hebben we samen gemaakt dus 9 van de 10 keer verloopt het ook op deze manier. Maar wanneer het ondanks de gemaakte afspraak anders loopt is oog voor de behoefte van het kind en flexibiliteit daarbinnen denk ik heel belangrijk zodat een kind zich gehoord voelt.

Vorige week werd na ze haar middagslaapje wakker en had ze er heel veel moeite mee om haar knuffel en speen terug in bed te leggen. Mijn eerste reactie was kort en krachtig; deze afspraak hebben wij gemaakt dus ze gaan nú terug in bed. Dit gaf weerstand en ik besefte mij dat ik hierbij eigenlijk niet naar haar behoefte keek. Ik stelde toen voor dat ze haar knuffel en speen nog bij zich mocht houden tot we iets gingen eten (10 min later). Pip stemde in en toen het eten kwam liep ze zelf naar haar bed en legde ze knuffel en speen in bed. Kortom; respect voor de gevoelens en behoefte van een kind vind ik minstens zo belangrijk als het respect dat ze moeten hebben naar jou als ouder.

3. Opvoeden met natuurlijke consequenties

We denken vaak als ouder beter te weten wat goed voor ons kind is en willen ze dan ook graag behoeden voor van alles en nog wat. Maar vaak zie je hoe dwingender jij je kind ervan wilt overtuigen iets wel of niet te doen, hoe meer verzet ze tonen. Ik zou het zelf heel erg vervelend vinden als ik van Willem perse mijn jas aanmoet omdat hij het koud heeft terwijl ik het helemaal niet koud heb. Wat doet dat met mijn autonomie? Ik zou mij niet serieus genomen voelen. Letterlijk een klein kind.

Ik heb veel liever dat Pip zelf ervaart dat het buiten koud is en dan besluit haar jas aan te trekken dan dat we al een strijd hebben gevoerd voordat we nog maar één stap buiten hebben gezet. We laten haar liever vrij om zelf achter het gevolg van een keuze te komen dan haar te over beschermen.

Uiteraard gaat dit alleen om situaties waarin gevaar géén rol speelt. Maar in situaties waarin de kans bestaat dat iets kwijtraakt (niet iets super belangrijks zoals een dierbare knuffel, maar bv een boekje, een bal of een ander speel item)  kiezen wij er liever voor dat ze het meeneemt en vervolgens ervaart dat het niet zo handig is óf het daadwerkelijk kwijtraakt. Het is een natuurlijke consequentie van de keus die zij zelf heeft gemaakt. Het is nu kwijt, we kopen geen nieuwe dus de les leren ze vanuit de situatie zelf.

4. Waarom niet i.p.v. waarom wel?
Sinds we onszelf eerst deze vraag zijn gaan stellen voordat we Pip corrigeren is er veel meer ruimte spel. Een voorbeeld dat ik eerder op Instagram plaatste was het volgende;
Pip was bij de gordijnen aan het spelen en ik wilde haar daar weg hebben. Maar ze trok er niet aan en deed er ook niks gevaarlijks mee. Het was juíst een leuk spel dus waarom niet? Het zette mij aan het denken. Zeggen we niet te vaak 'nee' zonder er eigenlijk echt een goede reden voor te hebben? Verruil waarom wel eens om in waarom niet en er gaat een wereld aan plezier voor jou en je kind open.

Dit zijn de 4 belangrijkste pijlers binnen onze opvoeding, maar er zijn zoveel opvoedstijlen, manieren en vooral kinderen dat voor iedereen iets anders werkt. Wie weet staat hier iets tussen wat je aanspreekt of heb jij nog andere tips? Deel ze hieronder in de reactie's en please do not forget..wij doen uiteindelijk ook maar wat.

Liefs,
Rachel and the fam!

Laat een berichtje achter, ik hoor graag van je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reacties

    Naam: Michelle Fatima
    Website: http://www.fatimama.nl

    Heel mooi en duidelijk uitgelegd. Ik ambieer deze opvoeding. Ik merk wel dat mijn oude denkwijze nog vaak naar boven komt maar dat komt dan doordat ik bijvoorbeeld niet gefocussed was en dan ineens alles snel snel wil.

    Naam: Marleen

    Hoi Rachel!

    Ik volg je al een tijdje maar het is de eerste keer dat ik mij echt in je verdiep en je website.. nog even bijlezen dus ;-)

    Dit artikel vond ik opvallend en interessant. Ik heb zelf een zoontje van 16mnd. En Phoe.. ja dat harde werken herken ik wel. Vooral hij nu in een fase (?) zit waarbij hij heel veel dingen uitprobeerd en niet alles mag natuurlijk. Na het lezen van jou artikel realiseer ik mij dat wij dit ook zo toepassen bij ons zoontje. Eigenlijk vooral met de gedachte dat er al zoveel is wat niet mag ivm veiligheid.. en als je dat moet optellen bij wat er dan niet mag omdat jij het eigenlijk niet wilt.. dat werd mij gewoon weg teveel! Dus ja.. als hij met mijn schoenen/spatel/garde/pollepel/ wilt rondlopen of op de poef/speelgoed/doos/krat/loopauto wilt staan.. dan haal ik m’n schouders op en denk ik; ik moet wel veel opruimen straks! Haha!
    Verder verplaats ik wat niet mag in wat wél mag voor hem; en dat werkt heel goed! Dus speelgoed in de prullenbak gooien is niet handig. Maar wel, snotdoeken of prulletjes. Niet aan de glazen potjes zitten, maar wel, kijken! Etcetc

    Sorry voor mijn lange reactie! Ik ga nu weer jou verhalen verder lezen! Doeg!

    Naam: Bianca

    Haai Rachel!
    Super leuk om te lezen en wat bewuster te worden. Ik ga er wat mee doen!
    Bedankt!! X

    Naam: Ester

    Hoi!
    Ik werk (stage als laatste jaar stagiair) in de kinderopvang en ik sta sinds het begin heel erg stil bij het feit dat een kind inderdaad vaak zelf aangeeft wat de behoefte op dat moment is. Zowel bij de kleinere kids op de dagopvang als bij de oudere kids op de BSO vind ik het heel interessant om te zien, wie ben jij, wat vind jij en waarom, wat geef jij aan, waar heb jij behoefte aan. Ondanks dat we best wat kids op de groep hebben lukt het aardig! Ik ben zelf nog geen moeder maar vind het nu al leuk om dit soort artikelen te lezen, ivm met m’n werk dus.

    Liefs!!

    Naam: Leonie

    Wat mooi geschreven! Probeer dit zelf ook toe te passen. Opvoeden is het mooiste wat er is maar tevens ook het moeilijkste… je denkt het goed te doen en hoopt niet dat ze later zeggen; nou zoals mijn ouders het deden, ik ga het heel anders doen…

    Naam: Karen

    Wat interessant om te lezen. Heel veel plezier in Bali en je tattoo is prachtig 😘

    Naam: Niske

    Precies zoals ook wij ook in het ouderschap staan. Mooi onder worden gebracht.

    Naam: Lonneke

    Hoi Rachel, heel mooi artikel en sluit precies aan op wat wij proberen te bereiken en mijn visie. Ik moest heel erg denken aan een boek dat ik laatst gelezen heb en ik denk dat het ook iets voor jou is: Opgroeien in vertrouwen (opvoeden zonder straffen en belonen) van Justine Mol. Wie weet een tip en anders lekker links laten liggen ;) Enjoy Bali!! Groetjes, Lonneke

    Naam: Aneta
    Website: http://mamapraatjes.nl

    Wat een prachtig artikel. Het zijn 4 hele mooie pijlers binnen jullie opvoeding. Het voorbeeld met het knuffeltjes en de speen is heel herkenbaar.

    Naam: Laura
    Website: http://blog.lauteropmaat.nl

    Superduidelijk en mooi artikel! Ben het helemaal eens met je punten :)

    Naam: Maartje

    Hey Rachel,

    Heb je nog meer boekentips? Zwangerschap, opvoeden de hele reutemeteut. De oei ik groei denkwijze past echt totaal niet bij mij maar ik weet niet goed waar ik het dan moet zoeken.

    Groetjes Maartje

    Naam: Marieke van Velp
    Website: https://www.gelukstip.nl/

    Hoi Rachel,
    Toen ik net de eerste had las ik een poster die iemand voor het raam had hangen en daarop stond ‘die andere moeders doen ook maar wat’. En wat vond ik dat destijds fijn om te lezen. Het gaf lucht. Nu drie kinderen later doe ik gewoon iedere dag mijn best om ze zo goed mogelijk op te voeden. Om een goede moeder te zijn. Vanuit mijn beste intenties. En dat is genoeg. Bedankt voor je leuke artikelen!
    Groetjes Marieke

    Naam: Amy

    Ik ben nog niet toe aan kinderen maar ik luister maar al te graag naar jouw goede tips altijd! Zo fijn ik hoop dat ik tegen de tijd dat ik kinderen krijg, als dat uiteraard allemaal lukt, ook zo’n goede moeder zal zijn als jij!

    Naam: Felicia
    Website: http://google

    heel mooi omschreven en het is ook hoe ik de opvoeding zie

Laat een berichtje achter, ik hoor graag van je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *